Czym jest SOI ?

 

Sieć otwartych innowacji (SOI) to projekt dedykowany budowaniu kultury otwartych innowacji. Polega na kreowaniu i wspieraniu transakcji transferu technologii do przedsiębiorstw, a także na tworzeniu bazy wiedzy o otwartych innowacjach. Grantobiorcami (biorcami technologii) w projekcie będą przedsiębiorcy z sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw. Formy bezpośredniego wsparcia dla MSP to:

  • działania brokerów technologii animujące transfer technologii (więcej…),
  • wsparcie merytoryczne w ramach usług doradczych (polega na przygotowaniu transakcji transferu technologii oraz zaangażowaniu w jego wdrażanie) (więcej…),
  • wsparcie finansowe nabycia prawa własności lub licencji do wykorzystania technologii (więcej…).

Udzielanie pomocy finansowej na nabycie wartości niematerialnych i prawnych (WNiP) będzie odbywało się w formule projektów grantowych na drodze konkursu, na podstawie umów o powierzenie grantu. Projekt przewidziano do realizacji od IV kwartału 2017 r. do maksymalnie IV kwartału 2022 r.

Projekt zakłada udzielanie pomocy zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 3 listopada 2015r. w sprawie udzielania pomocy na Otwarte innowacje – wspieranie transferu technologii w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny rozwój 2014-2020. ARP S.A. będzie ogłaszać konkursy w cyklach rocznych. Przedstawiciele sektora MSP składają wnioski o powierzenie grantu, warunkiem przystąpienia do programu jest – prowadzenie zarejestrowanej działalności gospodarczej w Polsce.
Z Wnioskodawcami, którzy przejdą pozytywnie proces oceny zostaną podpisane umowy na realizację projektów.

W zakresie usług doradczych finansowanie będzie udzielane na wniosek MSP w trybie ciągłym (na tego typu wsparcie nie będą ogłaszane nabory).

W ramach projektu przewidziano wsparcie finansowe dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw (MSP), zarejestrowanych i prowadzących działalność gospodarczą w Polsce poprzez:

  • nabycie prawa własności lub licencji do wykorzystania technologii od jednostki naukowej, przedsiębiorcy, osoby fizycznej, fundacji, stowarzyszenia, podmiotu zagranicznego;
  • 130 zaplanowanych transakcji dotyczyć będzie innowacji produktowej lub procesowej, co najmniej na skalę kraju (wymagania minimalne: innowacja znana jest i stosowana w skali kraju poniżej 3 lat oraz znana i stosowana jest na rynku międzynarodowym nie dłużej niż 5 lat), na poziomie gotowości technologii TRL 7-9; wpisujących się w co najmniej jedną z Krajowych Inteligentnych Specjalizacji, która zostanie wdrożona do działalności przedsiębiorstwa;
  • minimalna wartość transakcji to 100 tys. PLN (dla każdego naboru zostanie określona maksymalna wartość ze względu na wysokość alokacji dla naboru);
  • wsparcie udzielane będzie w formie pomocy publicznej lub pomocy de minimis zgodnie z mapą pomocy regionalnej – dofinansowanie maksymalnie do 70%.

Innowacja – wg definicji Oslo Manual (rekomendowanego przez OECD i UE podręcznika badań statystycznych innowacji) to wdrożenie nowego lub znacząco udoskonalonego produktu (wyrobu lub usługi) lub procesu, nowej metody marketingowej lub nowej metody organizacyjnej w praktyce gospodarczej, organizacji miejsca pracy lub stosunkach z otoczeniem. Definicja obejmuje bardzo rozległy zakres możliwych innowacji.

Na potrzeby projektu SOI, innowację zdefiniowano w następujący sposób: innowacja to wdrożenie nowego lub znacząco udoskonalonego produktu (wyrobu, usługi) lub procesu. Tą węższą definicję innowacji można odnieść do definicji innowacji technologicznych w obrębie produktów i procesów (TPP) zastosowanej w drugim wydaniu Podręcznika Oslo. Innowacja marketingowa czy organizacyjna nie jest innowacją technologiczną, dlatego nie zawiera się w naszym rozumieniu innowacji.

W procesie tworzenia innowacji charakterystyczne są dwa etapy: opracowanie innowacyjnej technologii oraz jej wdrożenie. Ocena innowacyjności technologii podlegać będzie tym samym zasadom, które wykorzystywane są przy definiowaniu innowacyjności przy założeniu, że wdrożenie technologii jest wykonalne oraz technicznie i ekonomicznie uzasadnione.

Innowacja produktowa to wprowadzenie wyrobu lub usługi, które są nowe lub znacząco udoskonalone w zakresie swoich cech lub zastosowań. Zalicza się tu udoskonalenia pod względem specyfikacji technicznych, komponentów i materiałów, wbudowanego oprogramowania, łatwości obsługi lub innych cech funkcjonalnych. Innowacje produktowe (w obrębie produktów) mogą wykorzystywać nową wiedzę lub technologie bądź bazować na nowych zastosowaniach lub kombinacjach istniejącej wiedzy i technologii. Termin „produkt” jest stosowany na oznaczenie zarówno wyrobów, jak i usług.

 

Innowacja procesowa czyli innowacja w obrębie procesu to wdrożenie nowej lub znacząco udoskonalonej metody produkcji lub dostawy. Do tej kategorii zalicza się zmiany w zakresie technologii, urządzeń oraz/lub oprogramowania. Innowacje w obrębie procesów mogą mieć za cel obniżenie kosztów jednostkowych produkcji lub dostawy, podniesienie jakości, produkcję bądź dostarczanie nowych lub udoskonalonych produktów. Metody produkcji to techniki, urządzenia i oprogramowanie wykorzystywane do produkcji wyrobów lub usług.

 

Aby produkt lub proces były nowe (lub znacząco udoskonalone) dla firmy i stanowiły innowacyjność, przyjęto minimalny wymóg skali krajowej. Zalicza się tu produkty, procesy i metody, które dana firma opracowała jako pierwsza, oraz te, które zostały przyswojone od innych firm lub podmiotów. W celu dokładniejszego zdefiniowania innowacji w zależności od obecności danego rozwiązania na rynku określono ramy czasowe występowania innowacyjności – innowacja występuje jeśli jest:
– znana i stosowana w skali kraju poniżej 3 lat,
– znana i stosowana w skali międzynarodowej poniżej 5 lat.

TRANSFER TECHNOLOGII (źródło definicji: Słownik Innowacji – Leksykon haseł) to przekazywanie określonej wiedzy technicznej i organizacyjnej i związanej z nią know-how, celem gospodarczego (komercyjnego) wykorzystania. Transfer dokonuje się głównie pomiędzy sektorem nauki i badań, a sferą działalności gospodarczej, tworząc specyficzny pomost pomiędzy tymi światami. Proces ten zachodzi także wewnątrz sfery gospodarczej między przedsiębiorstwami oraz na jej styku: indywidualni wynalazcy – przedsiębiorcy. Partnerami są w różnych układach instytucje naukowo-badawcze, duże, średnie i małe przedsiębiorstwa, instytucje publiczne oraz osoby prywatne. W literaturze podkreśla się występowanie naturalnych („genetycznych”) barier współpracy nauki z biznesem. Do podstawowych przyczyn „luki komunikacyjnej” między światem nauki i biznesu zalicza się:

  • różnice mentalne i osobowościowe naukowca i przedsiębiorcy;
  • różnice w zakresie warunków pracy, statusu, poziomu płac;
  • system oceny i brak zachęt do współpracy po stronie publicznego sektora B+R;
  • niedostateczny popyt na badania naukowe po stronie firm, niska ocena przydatności;
  • problemy oceny i otwartość na ryzyko.

Głównymi cechami rynku transferu technologii są:

  • istnienie elementów monopolu w wielu segmentach rynku;
  • słaba pozycja przetargowa kupującego;
  • łatwa segmentacja rynku;
  • wysoki stopień koncentracji geograficznej podaży i popytu;
  • silna korelacja pomiędzy handlem technologią oraz działalnością badawczo-rozwojową;
  • korelacja pomiędzy zapewnianiem ochrony patentowej i udostępnianiem licencji oraz pomiędzy eksportem produktów nasyconych technologią i udostępnianiem licencji;
  • ścisły związek pomiędzy technologią i bezpośrednimi inwestycjami zagranicznymi;
  • pobudzone rynki dóbr inwestycyjnych i pracy wykwalifikowanej;
  • głębsze i silniejsze związki pomiędzy odbiorcą i dostawcą, aniżeli w przypadku handlu towarami.
WordPress Themes